To Piraeus – Στον Πειραιά

One evening on the way to Piraeus… One must see the impressive clock that plays the “Never on Sunday” tune while striking the hours. Even here, monstrous proportions unexpectedly merge with the tiniest details of daily life:

Una sera andando al Pireo… A guardare l’orologio che, quando scocca l’ora, rintocca le note de “I ragazzi del Pireo”. Anche qui le proporzioni elefantiache si coniugano inaspettatamente con la quotidianità più minimale:

Μια βραδιά, πηγαίνοντας στον Πειραιά… Αντίκρυ μου το ρολόι που χτυπάει την ώρα με τις νότες από «Τα παιδιά του Πειραιά». Ακόμη κι εδώ, οι τερατώδεις αναλογίες συνυπάρχουν απρόσμενα με τη μινιμαλιστική καθημερινότητα:

AteneMinore13-017

Two old couples are enjoying the fresh air between the wheels of one of the many trucks awaiting to embark and the figure of one of the many vessels is maneuvering in the harbour.

Due coppie di vecchietti a prendere il fresco tra le ruote di uno dei tanti TIR in attesa di imbarco, e la mole di uno dei tanti piroscafi in movimento alla rada.

 Δυο ηλικιωμένα ζευγάρια δροσίζονται ανάμεσα στις ρόδες ενός από τα πολλά φορτηγά που περιμένουν να μπουν στο καράβι, και η φιγούρα ενός από τα πολλά βαπόρια που βγαίνει από το λιμάνι.

AteneMinore13-020

Carcasses of ships here awaiting their end.

Scheletri di navi aspettano là la loro fine.

Παροπλισμένα πλοία περιμένουν εκεί το τέλος τους.

AteneMinore13-019

A small tug boat, like the one in the Quindici fairytale, must have led them there. At the stern, a skeleton in white plastic swaggers. I start to draw it and a sailor that walks by, smiles and takes a photo, so I draw him too.

Un rimorchiatore piccolo, come quello della favola dei Quindici, li avrà accompagnati lì: uno scheletro bianco di plastica in poppa, fa bella mostra di sé e così io lo disegno e un marinaio che passa di lì lo fotografa sorridendo e io disegno pure lui.

 Ένα μικρό ρυμουλκό, σαν εκείνο του παραμυθιού των Quindici*, θα τα έχει συνοδεύσει εκεί· ένας πλαστικός λευκός σκελετός καμαρώνει στην πρύμνη κι έτσι εγώ τον σχεδιάζω, κι ένας ναυτικός που περνά τον φωτογραφίζει χαμογελώντας και τον σχεδιάζω κι αυτόν.

*Quindici (δεκαπέντε): παλιά παιδική εγκυκλοπαίδεια που αποτελούνταν από δεκαπέντε τόμους.

AteneMinore13-021

Ormos Aphrodite, the small port of Aphrodite, returning from Piraeus… A tiny fishing haven, an enchanted bay after the gigantic port of Piraeus which smells of petrol. A minuscule white chapel at the edge of the bay; white; it barely has enough space for two people at most. I start drawing it. Latino goes near and touches it; he screams: “it is made out of fiberglass”, just like a boat…

Ormos Afroditis, il porticciolo di Afrodite, tornando da Pireo… Un piccolo approdo per i pescatori, un’ansa incantevole dopo il gigante che sa di nafta del porto del Pireo. Una minuscola cappella bianca all’estremo dell’ansa; bianca, ha spazio solo per un paio di persone al massimo, al suo interno. Comincio a disegnarla, Latino s’avvicina e la tocca; grida: “È di vetroresina” come una barca…

 Όρμος Αφροδίτης, το λιμανάκι της Αφροδίτης, γυρνώντας από τον Πειραιά… Ένα μικρό ψαρολίμανο, ένας μαγευτικός κολπίσκος μετά το λιμάνι του Πειραιά, αυτόν τον γίγαντα που μυρίζει πετρέλαιο. Ένα μικροσκοπικό λευκό εκκλησάκι στην άκρη του κολπίσκου· λευκό, χωράει μετά βίας δυο άτομα στο εσωτερικό του. Αρχίζω να το σχεδιάζω, ο Latino πλησιάζει και το αγγίζει· φωνάζει: «Είναι από φάιμπεργκλας», σαν βάρκα…

AteneMinore13-022

this post is dedicated to Tassos

Advertisements

2 pensieri su “To Piraeus – Στον Πειραιά

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...