Monastiraki – Μοναστηράκι

Near Monastiraki, among bulldozers, cranes, aluminum tubes, smoke and steam, electric lights and sirens, the railway route touches the cypress garden of a small orthodox church. The familiar commercial posters presenting well known cigarette labels dominate the scene…

Verso Monastiraki, tra ruspe, gru e tubi in alluminio, fumi e vapore, luci elettriche e sirene, il percorso del metrò lambisce l’orto punteggiato di cipressi di una chiesetta ortodossa. Sovrastano il tutto, i soliti cartelloni pubblicitari con le solite marche di sigarette…

 Στο δρόμο για το Μοναστηράκι, ανάμεσα σε μπουλντόζες, γερανούς και σωλήνες αλουμινίου, καπνούς και ατμούς, ηλεκτρικά φώτα και σειρήνες, οι γραμμές του μετρό γλείφουν τον διάστικτο από κυπαρίσσια κήπο μιας ορθόδοξης εκκλησούλας. Παντού δεσπόζουν τα γνωστά διαφημιστικά πανό με τις γνωστές μάρκες τσιγάρων…

AteneMinore13-018

A little old lady hooded, dressed in black… I was drawing a very beautiful shop of glasses and porcelains, one of these Athenian luxury shops of previous decades. I turn around the corner and face a pile of black, puffy, stuffed garbage bags, stowed in a corner. The smell is penetrating, but it is a medicinal fragrance, of ancient essence, of medical herbs. One of the garbage bags comes to life: from the fragranced cloud, there emerges the old lady, who sells these ancient odors for a few drachmas a sachet.

AteneMinore13-026B

C’è una vecchietta tutta vestita di nero… Stavo disegnando un bellissimo negozio di cristalleria e porcellane, uno di quei negozi per l’Atene di lusso di alcuni decenni fa. Svolto l’angolo e c’è un mucchio di sacchi per l’immondizia, neri, gonfi, carichi, ammassati in un angolo. L’odore è pungente, ma è un profumo officinale, di essenze antiche, di erbe medicinali. Un sacco nero si anima: nella nuvola di profumo, prende forma la vecchina nera che vende quegli odori antichi a poche dracme il sacchetto…

Μια γριούλα στα κατάμαυρα ντυμένη… Σχεδίαζα ένα πανέμορφο μαγαζί με κρύσταλλα και πορσελάνες, ένα από εκείνα τα πολυτελή καταστήματα μιας Αθήνας μερικών δεκαετιών πριν. Στρίβω τη γωνία και να σου ένας σωρός από σακούλες σκουπιδιών, μαύρες, φουσκωμένες, παραγεμισμένες, στοιβαγμένες σε μια γωνιά. Η οσμή είναι διαπεραστική, είναι όμως ένα άρωμα εργαστηρίου, αρχαίων ουσιών, θεραπευτικών βοτάνων. Μια από τις σακούλες ζωντανεύει: μέσα στο αρωματισμένο σύννεφο παίρνει μορφή η μαύρη γριούλα που πουλάει αυτά τα αρχαία μυρωδικά για λίγες δραχμές το σακουλάκι…

Annunci

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...