Fire damage

On the side of the ultramodern Egnatia bank, a small ruined theatre, a closed boutique, a whole edifice destroyed by the fire.

Di fianco alla modernissima Banca di Egnazia, un piccolo teatro in rovina, un negozio chiuso, uno stabile intero distrutto dal fuoco.

Πλάι στην υπερμοντέρνα Τράπεζα Εγνατίας, ένα μικρό ερειπωμένο θέατρο, ένα κλειστό μαγαζάκι, ένα ολόκληρο οικοδόμημα κατεστραμένο από τη φωτιά. AteneMinore13-013

Rex & Star

The “Rex” and the “Star” are two colossi of spectacle; their two different destinies

are marked by their names. NOMEN OMEN. The Rex, at the end of Panepistimiou

Street, behind trolley wires, carves imposing shadows and noble volumes. The

enormous inscription of the sign dominates the building. Oresteia by Aeschylus is on;

this is one of the National Theatre stages.

AteneMinore13-004

The Star near Omonoia is a true revelation. The gigantism and the classical

elegance of the early twentieth century decoration, compose the wrapper in which a

temple dedicated to eroticism and the most classy pornography operates. A huge

banner, several meters high, reproduces a drawing in the bondage style of John Willie

(?) and other reproductions, always by the same artist, are placed around the canopy

suspended over the large refined entrance, indicate a taste, unexpected in a porn

cinema. The brilliant pin-ups of the movie posters at the entrance make me think; I

approach so that I can check out the program: there are a few recent releases of the

Pirate, a remarkable Swedish company of hardcore porn, usually proposing excellent

pornography.

At the entrance, piled a bit further away, some red velvet seats, with timeworn

tissues stained with dried sperm. Are they going to through them away?

I draw everything, sitting at the stairs of the Ilion Hotel. I my memory serves me

right, Ilion is Troy … Troy and Truies (with a capital “t”).1 How bizarre.

1  This untranslatable pun refers to female swine.

AteneMinore13-002AteneMinore13-005

A priest passes me by, amazed at the fact that I am drawing the picture of this

temple of sin. His back is warning me with the sign of the cross.

AteneMinore13-016

Il Rex e lo Star, due colossi dello spettacolo con due destini diversi, segnati dal nome. NOMEN OMEN.

Il Rex, in fondo a Panepistimou, tra i cavi del tram, la sua elevazione taglia ombre imponenti e volumi nobili. Svetta su tutta la costruzione, la gigantesca insegna. Danno l’Orestea di Eschilo; è la sede del teatro classico.

Lo Star, nei pressi di Omonia, è una rivelazione. Il gigantismo e l’eleganza del decoro, inizi Novecento, sono lo scrigno entro il quale vive e opera un tempio dell’erotismo e della pornografia più alta. Un pannello alto svariati metri riproduce un disegno stile bondage di John Willie (?) e altre riproduzioni, sempre dello stesso autore, ai lati della pensilina che copre l’ampio e raffinato atrio, rivelano un gusto inaspettato per un cinema porno. Splendide pin-up sul cartellone della pensilina, mi fanno insospettire; mi avvicino e vedo cosa c’è in programma: sono le uscite più recenti della Pirate, una benemerita casa di produzione hard svedese, solitamente produttrice di ottima pornografia.

Nell’atrio, un po’ in disparte, accumulati ci sono i sedili in velluto rosso, bisunti e maculati di sperma secco; li butteranno via?

Disegno il tutto seduto sui gradini dell’Hotel Ilion. Se ricordo bene, Ilion è Troia… Troia e Troie (con la “T” maiuscola). Che bizzarria.

Un pope mi passa davanti incuriosito dal fatto che stessi a ritrarre quel tempio del peccato, la sua schiena mi ammonisce facendo un segno di croce…

Το «Ρεξ» και το «Σταρ», δύο μνημεία του θεάματος, με δύο διαφορετικά πεπρωμένα, σημαδεμένα από το όνομά τους.

ΝΟΜΕΝ ΟΜΕΝ.

Το «Ρεξ», χαμηλά στην Πανεπιστημίου, πίσω από καλώδια του τρόλεϊ, με τη φιγούρα του να χαράζει επιβλητικές σκιές και ευγενείς όγκους. Πάνω σ’ όλη την όψη του κτιρίου, η τεράστια επιγραφή. Παίζουν την «Ορέστεια» του Αισχύλου: είναι μια παράσταση του Εθνικού Θεάτρου.

Το «Σταρ», στα πέριξ της Ομόνοιας, είναι μια αποκάλυψη.

Ο γιγαντισμός και η κλασική κομψότητα της διακόσμησης, των αρχών του εικοστού αιώνα, είναι το περίβλημα μέσα στο οποίο λειτουργεί ένας ναός αφιερωμένος στον ερωτισμό και στην υψηλή πορνογραφία.

Ένα πανό ύψους πολλών μέτρων απεικονίζει ένα σχέδιο σε στυλ bondage του John Willie (?), ενώ άλλες εικόνες, πάντα του ίδιου δημιουργού, στα πλαινά της μαρκίζας πάνω από τη μεγάλη ραφινάτη είσοδο, αποκαλύπτουν μια αισθητική αναπάντεχη για πορνοσινεμά. Τα εκθαμβωτικά πιν-απ στις πινακίδες της εισόδου με βάζουν σε υποψίες· πλησιάζω για να δω το πρόγραμμα της ημέρας: είναι οι τελευταίες ταινίες της Pirate, μιας αξιέπαινης σουηδικής εταιρείας χαρντκορ, που παράγει συνήθως εξαιρετική πορνογραφία. Στο φουαγιέ, σε μιαν άκρη,συσσωρευμένα καθίσματα από κόκκινο βελούδο, ρυπαρά και λεκιασμένα από ξεραμένο σπέρμα –είναι για πέταμα;

Σχεδιάζω το σύνολο καθισμένος στα σκαλιά του ξενοδοχείου Ίλιον. Αν θυμάμαι καλά, Ίλιον είναι η Τροία… Τι αλλόκοτο.

Ένας παπάς περνάει από μπροστά μου, παραξενεμένος από το γεγονός ότι σκιτσάρω αυτόν το ναό της αμαρτίας, μου γυρνάει την πλάτη και κάνει το σταυρό του…