FRONTIER POLICE – είναι μεθοριακή αστυνομία…

Kurdish people, Pakistanis and Albanians without papers, are searching for work or killing their time in small squares at the sides of highways. A cruel police: it is frontier police, not used to joking.

Kurdi,  pakistani e albanesi senza documenti in cerca di lavoro e a perdere tempo in piccole piazze, ai bordi delle strade principali. Polizia dura: è polizia di confine, di fatto, e non scherza.

Κούρδοι, Πακιστανοί και Αλβανοί χωρίς χαρτιά, ψάχνοντας για δουλειά ή σκοτώνοντας την ώρα τους σε μικρές πλατείες στις παρυφές των κεντρικών δρόμων. Αστυνομία σκληρή: είναι μεθοριακή αστυνομία, εκ των πραγμάτων, και δεν αστειεύεται.

AteneMinore13-032

And small children who wander and beg, trying to sell you something, a cold beer or a bra with transparent straps of the latest fashion; at Thanasi’s restaurant, out of the blue, a little girl kisses you on the cheek, then moves to the next table and does the same, and then returns to you, asks for some money and kisses the man next to you… she smiles and begs money nicely, almost whispering. You can see her enthusiasm about her astuteness, an enthusiasm that takes the shape of a foxy smile… Someone, not fond of these tricks, might as well have killed her…

E poi i bambini, in giro a chiedere soldi, a cercare di venderti qualcosa, birra gelata o reggiseno con le bretelle trasparenti all’ultima moda; da Thanasi, all’improvviso, arriva questa ragazzina che ti bacia sulla testa e poi va verso un altro tavolo e lì si ripete  e poi torna da te a chiederti soldi e poi bacia il tuo vicino… sorride e chiede gentilmente, quasi sottovoce. Vedi l’entusiasmo della sua astuzia prendere la forma di un sorriso da volpatto… Qualcuno, indispettito, l’avrebbe uccisa…

Κι έπειτα, τα παιδάκια, τριγυρνώντας για να ζητιανέψουν, προσπαθώντας να σου πουλήσουν οτιδήποτε, παγωμένη μπύρα ή σουτιέν με διαφανείς μπρετέλες της τελευταίας μόδας· στου «Θανάση», ξαφνικά, καταφθάνει εκείνο το κοριτσάκι που σε φιλάει στο μάγουλο, μετά πάει σ’ ένα άλλο τραπέζι και κάνει κι εκεί το ίδιο, μετά ξανάρχεται σε σένα για να σου ζητήσει λεφτά και μετά φιλάει τον διπλανό σου… Χαμογελάει και ζητιανεύει ευγενικά, σχεδόν ψιθυριστά. Τη βλέπεις τόσο ενθουσιασμένη με την πονηράδα της που χαμογελάει σαν αλεπουδίτσα… Κάποιος που δεν του αρέσουν αυτά θα μπορούσε και να την είχε σκοτώσει…

AteneMinore13-031

To Piraeus – Στον Πειραιά

One evening on the way to Piraeus… One must see the impressive clock that plays the “Never on Sunday” tune while striking the hours. Even here, monstrous proportions unexpectedly merge with the tiniest details of daily life:

Una sera andando al Pireo… A guardare l’orologio che, quando scocca l’ora, rintocca le note de “I ragazzi del Pireo”. Anche qui le proporzioni elefantiache si coniugano inaspettatamente con la quotidianità più minimale:

Μια βραδιά, πηγαίνοντας στον Πειραιά… Αντίκρυ μου το ρολόι που χτυπάει την ώρα με τις νότες από «Τα παιδιά του Πειραιά». Ακόμη κι εδώ, οι τερατώδεις αναλογίες συνυπάρχουν απρόσμενα με τη μινιμαλιστική καθημερινότητα:

AteneMinore13-017

Two old couples are enjoying the fresh air between the wheels of one of the many trucks awaiting to embark and the figure of one of the many vessels is maneuvering in the harbour.

Due coppie di vecchietti a prendere il fresco tra le ruote di uno dei tanti TIR in attesa di imbarco, e la mole di uno dei tanti piroscafi in movimento alla rada.

 Δυο ηλικιωμένα ζευγάρια δροσίζονται ανάμεσα στις ρόδες ενός από τα πολλά φορτηγά που περιμένουν να μπουν στο καράβι, και η φιγούρα ενός από τα πολλά βαπόρια που βγαίνει από το λιμάνι.

AteneMinore13-020

Carcasses of ships here awaiting their end.

Scheletri di navi aspettano là la loro fine.

Παροπλισμένα πλοία περιμένουν εκεί το τέλος τους.

AteneMinore13-019

A small tug boat, like the one in the Quindici fairytale, must have led them there. At the stern, a skeleton in white plastic swaggers. I start to draw it and a sailor that walks by, smiles and takes a photo, so I draw him too.

Un rimorchiatore piccolo, come quello della favola dei Quindici, li avrà accompagnati lì: uno scheletro bianco di plastica in poppa, fa bella mostra di sé e così io lo disegno e un marinaio che passa di lì lo fotografa sorridendo e io disegno pure lui.

 Ένα μικρό ρυμουλκό, σαν εκείνο του παραμυθιού των Quindici*, θα τα έχει συνοδεύσει εκεί· ένας πλαστικός λευκός σκελετός καμαρώνει στην πρύμνη κι έτσι εγώ τον σχεδιάζω, κι ένας ναυτικός που περνά τον φωτογραφίζει χαμογελώντας και τον σχεδιάζω κι αυτόν.

*Quindici (δεκαπέντε): παλιά παιδική εγκυκλοπαίδεια που αποτελούνταν από δεκαπέντε τόμους.

AteneMinore13-021

Ormos Aphrodite, the small port of Aphrodite, returning from Piraeus… A tiny fishing haven, an enchanted bay after the gigantic port of Piraeus which smells of petrol. A minuscule white chapel at the edge of the bay; white; it barely has enough space for two people at most. I start drawing it. Latino goes near and touches it; he screams: “it is made out of fiberglass”, just like a boat…

Ormos Afroditis, il porticciolo di Afrodite, tornando da Pireo… Un piccolo approdo per i pescatori, un’ansa incantevole dopo il gigante che sa di nafta del porto del Pireo. Una minuscola cappella bianca all’estremo dell’ansa; bianca, ha spazio solo per un paio di persone al massimo, al suo interno. Comincio a disegnarla, Latino s’avvicina e la tocca; grida: “È di vetroresina” come una barca…

 Όρμος Αφροδίτης, το λιμανάκι της Αφροδίτης, γυρνώντας από τον Πειραιά… Ένα μικρό ψαρολίμανο, ένας μαγευτικός κολπίσκος μετά το λιμάνι του Πειραιά, αυτόν τον γίγαντα που μυρίζει πετρέλαιο. Ένα μικροσκοπικό λευκό εκκλησάκι στην άκρη του κολπίσκου· λευκό, χωράει μετά βίας δυο άτομα στο εσωτερικό του. Αρχίζω να το σχεδιάζω, ο Latino πλησιάζει και το αγγίζει· φωνάζει: «Είναι από φάιμπεργκλας», σαν βάρκα…

AteneMinore13-022

this post is dedicated to Tassos

Monastiraki – Μοναστηράκι

Near Monastiraki, among bulldozers, cranes, aluminum tubes, smoke and steam, electric lights and sirens, the railway route touches the cypress garden of a small orthodox church. The familiar commercial posters presenting well known cigarette labels dominate the scene…

Verso Monastiraki, tra ruspe, gru e tubi in alluminio, fumi e vapore, luci elettriche e sirene, il percorso del metrò lambisce l’orto punteggiato di cipressi di una chiesetta ortodossa. Sovrastano il tutto, i soliti cartelloni pubblicitari con le solite marche di sigarette…

 Στο δρόμο για το Μοναστηράκι, ανάμεσα σε μπουλντόζες, γερανούς και σωλήνες αλουμινίου, καπνούς και ατμούς, ηλεκτρικά φώτα και σειρήνες, οι γραμμές του μετρό γλείφουν τον διάστικτο από κυπαρίσσια κήπο μιας ορθόδοξης εκκλησούλας. Παντού δεσπόζουν τα γνωστά διαφημιστικά πανό με τις γνωστές μάρκες τσιγάρων…

AteneMinore13-018

A little old lady hooded, dressed in black… I was drawing a very beautiful shop of glasses and porcelains, one of these Athenian luxury shops of previous decades. I turn around the corner and face a pile of black, puffy, stuffed garbage bags, stowed in a corner. The smell is penetrating, but it is a medicinal fragrance, of ancient essence, of medical herbs. One of the garbage bags comes to life: from the fragranced cloud, there emerges the old lady, who sells these ancient odors for a few drachmas a sachet.

AteneMinore13-026B

C’è una vecchietta tutta vestita di nero… Stavo disegnando un bellissimo negozio di cristalleria e porcellane, uno di quei negozi per l’Atene di lusso di alcuni decenni fa. Svolto l’angolo e c’è un mucchio di sacchi per l’immondizia, neri, gonfi, carichi, ammassati in un angolo. L’odore è pungente, ma è un profumo officinale, di essenze antiche, di erbe medicinali. Un sacco nero si anima: nella nuvola di profumo, prende forma la vecchina nera che vende quegli odori antichi a poche dracme il sacchetto…

Μια γριούλα στα κατάμαυρα ντυμένη… Σχεδίαζα ένα πανέμορφο μαγαζί με κρύσταλλα και πορσελάνες, ένα από εκείνα τα πολυτελή καταστήματα μιας Αθήνας μερικών δεκαετιών πριν. Στρίβω τη γωνία και να σου ένας σωρός από σακούλες σκουπιδιών, μαύρες, φουσκωμένες, παραγεμισμένες, στοιβαγμένες σε μια γωνιά. Η οσμή είναι διαπεραστική, είναι όμως ένα άρωμα εργαστηρίου, αρχαίων ουσιών, θεραπευτικών βοτάνων. Μια από τις σακούλες ζωντανεύει: μέσα στο αρωματισμένο σύννεφο παίρνει μορφή η μαύρη γριούλα που πουλάει αυτά τα αρχαία μυρωδικά για λίγες δραχμές το σακουλάκι…

Shadows

Athens Minor: between the Best Western Hotel, where we are staying, and the enormous shop of Panafon (mobile phones and other high-tech products of assault) there appears the little shop of Kokosis, empty and forgotten, but not put aside, a pure sample of the sixties, closed since who knows when…

Atene Minore: tra il Best Western, dove alloggiamo, e il mega negozio Panafon (telefonia mobile e altra tecnologia d’assalto), c’è, vuoto e dimenticato, ma non in disparte, il negozietto di Kokosis, puro stile anni ’60, chiuso chissà quando…

Η μικρά Αθήνα: ανάμεσα στο Best Western, όπου μένουμε, και το τεράστιο κατάστημα της Panafon (κινητή τηλεφωνία και άλλα προιόντα υψηλής τεχνολογίας), υπάρχει, αδειανό και λησμονημένο, το μαγαζάκι του Κοκόση, πέρα για πέρα δεκαετία του ’60, από πότε άραγε κλειστό…

AteneMinore13-014

A little old lady, hooded, dressed in white and blue, almost bent. All over her clothes, stuck with pins and clods, there are vows and different pictures of saints. She wanders at Omonoia, she is an apparition that incarnates the fixedness of the idol, the reverent pilgrimage of the faithful, the mark of the procession….

C’è una vecchietta tutta vestita di bianco e di azzurro, quasi piegata su se stessa. Sulle vesti ha appuntato, con spille e fiocchi, riproduzioni di santini in peltro e santini di varie fogge. Gira intorno a Omonia; è un apparizione che in sé riassume la fissità dell’idolo, la prostrazione adorante del fedele, lo stigma della processione…

Μια γριούλα, ντυμένη ολόκληρη στα άσπρα και στα γαλάζια, σχεδόν διπλωμένη στα δύο. Πάνω στα ρούχα της έχει στερεώσει με παραμάνες και φιόγκους τσίγκινα τάματα και διάφορες εικονίτσες. Τριγυρίζει στην Ομόνοια· είναι μια παρουσία που ενσαρκώνει την ακινησία του ειδώλου, το λατρευτικό προσκύνημα του πιστού, το στίγμα της λιτανείας…

AteneMinore13-023